Een programmator ziet zo’n 80 à 100 voorstellingen/groepen per jaar en maakt daaruit een voorstel, uiteraard op basis van persoonlijke smaak en vooral overtuiging, natuurlijk ook rekening houdend met de smaak van een breed publiek.
Naast de grotere of gekendere namen zitten er uiteraard ook pareltjes tussen het aanbod, die een beetje uit de boot vallen.
Wij willen graag nog eens ons eigen verhaal doen om je te overtuigen:
Een nieuw experimentje van De Schakel: we smijten ons op een jazzprogrammatie. Hierin begeleidt Jazzlab Series ons, die de crème de la crème van jazz van eigen bodem promoot. Het is dus spannend en het wordt afwachten wat dat gaat geven. Maar dat het zal swingen, daar ben ik zeker van! Bij wijze van introductie tot dit genre organiseren we binnen ons aanbod vorming trouwens een cursus ‘Luisteren naar jazz’, voor zij die zich echt willen laten onderdompelen.
Hun vorige voorstelling Zouff had mij en een tiental collega’s programmatoren zo overtuigd dat we hen de kans boden om via een vroege boeking (reeds toegezegd in 2005) een nieuwe productie te kunnen opstarten. Een complexe voetbreuk stuurde de planning in de war, maar toch was ook Humorologie – wintereditie èn Theater in de Piste enthousiast genoeg om ze op te nemen in hun festival. We rekenen terug op een pareltje van hedendaags circustheater!
We startten zo’n tien jaar geleden met wereldmuziekprogrammatie in De Schakel. Eén van mijn eerste wereldmuziekcd’s die bleef hangen was ‘Gitans’ van Titi Robin. We hadden het geluk om hem reeds samen te boeken in de Kortrijkse Schouwburg in 2001, maar weinig Waregemse abonnees woonden dit concert bij. In 2002 was zijn Indische echtgenote, Gulabi Sapera, te gast in De Schakel met haar groep. Een avond bezwerende zigeunermuziek met heel wat Oosterse invloeden, door een stel gedreven muzikanten.
Dit origineel project deed vorig jaar dienst als afsluiter van het Festival van Vlaanderen én als opener van het Filmfestival Gent. Ik liet mij erdoor verrassen en werd van mijn stoel geblazen. De satirische stille film van Ernst Lubitsch uit 1919 is op zich al helemaal de moeite om eens te komen bekijken en is vandaag de dag nog steeds hilarisch. De humoristisch aanstekelijke muziek die Peter Vermeersch ervoor schreef maakt het project helemaal af! Dit is een voorstelling om nooit meer te vergeten. En ik kijk er in elk geval al helemaal naar uit om hem nog een keer te zien.
Ik heb vorig jaar toch een stuk of 100 theatervoorstellingen gezien en Martens staat daarvan absoluut in mijn top 3! Het acteerwerk van Koen de Sutter is zo allemachtig sterk dat je anderhalf uur aan zijn lippen gekluisterd zit om te horen wat hij ons nog allemaal te vertellen heeft over Wilfried. Monologen saai? Deze voorstelling bewijst het tegendeel voor de volle 300%. Een must voor elke theaterliefhebber die zichzelf serieus neemt! En voor alle anderen!
Deze voorstelling werd door de jury van het theaterfestival geselecteerd als één van de 8 toppers uit het afgelopen seizoen. Volledig terecht! Een prachtige documentaire die in een unieke vormgeving op podium wordt geplaatst. Vormelijk een lust voor het oog en inhoudelijk zeer beklijvend. Ik weet het, ik ben aan het gooien met complimenten maar de manier waarop deze documentaire het leven van 7 Amerikanen in een kleine gemeenschap toont, zorgt voor verwondering, verontwaardiging en soms een glimlach van ongeloof. Een parel van een voorstelling.
Flamenco heeft iets met Vlaanderen. Is het de associatie met het Middellandse Zeeklimaat of de intensiteit van de muziek? Ik heb de groep niet gezien, maar liet me overtuigen door de puurheid van deze groep jonge zigeunermuzikanten uit het hart van de flamencoregio, Jeres de la Frontera.
Bovendien een aanrader van La Baracca, een gespecialiseerd boekingskantoor uit Roeselare, die flamenco-talent vertegenwoordigt in Europa.
Een eerste contact met deze Waregemse zusterstad in het paarden-Equus-project!?
10 jaar Olla Vogala en nog niet in De Schakel, behalve een samenwerking in Anzegem. Een combinatie van onze beste Vlaamse ‘wereldmuziek’-muzikanten o.l.v. duizendpoot Wouter Vandenabeele en met de stem van Soetkin Baptist, revelatie van het recente concert van Ishtar in De Schakel. Soetkin kreeg trouwens ook een speciale vermelding in het juli-nummer van Goe Vollek!, als nieuwe stem in het wereldmuzieklandschap.
Dans is een genre dat te weinig aan bod komt in De Schakel, naar mijn mening. Vanaf dit jaar gaan we het aandeel dans dus stilletjes aan een beetje opkrikken en deze voorstelling is daar een perfect voorbeeld van.
Hedendaagse dans heeft vaak de neiging zeer abstract te worden en het commentaar is vaak ‘er wordt niet eens meer gedanst!’. In deze voorstelling kunnen we echter nog eens een aantal rasdansers het beste van zichzelf zien geven. Ik zag ze vorig jaar en mij overtuigden ze dubbel en dik.
Een aanbod van Jeugd & Muziek Nationaal trok speciaal onze aandacht: wat kunnen we ons voorstellen bij wereldmuziek uit Zwitserland!? Stimmhorn concerteerde dit jaar reeds op het Culturamafestival in Leuven; hun website en muziekfragmenten overtuigden ons van hun speelse en eigentijdse omgang met ‘Zwitserse’ klanken. U ook?
We hoorden goede kritieken van collega’s; we boekten ze haast voor Bockor Music; onze (jonge) directeur zag ze en was laaiend enthousiast. Voldoende redenen om hen te boeken en ook eens een andere doelgroep aan te spreken: de jongeren en de iets ouderen, samen meegenietend van de Vlaamse smartlap-‘klassiekers’. Of ze nu een loopje nemen met de smartlappen of het helemaal serieus menen, is niet helemaal duidelijk. Maar het is een prachtig concert: bijwijlen ontroerend, bijwijlen hilarisch. Meer hoeven we toch niet te verwachten van een zondagmiddag uit!
Soms heb je geluk en ben je er vroeg bij. Nu pas te zien op het Humorologiefestival, maar ons overtuigde ze reeds op een presentatiedag.
Ze won de jury- en publieksprijs op Cameretten 2005; wij raakten gefascineerd door haar jonge onbevangenheid: recht voor de raapse teksten en tussendoortjes! Overrompelend.
Twee kortere dansvoorstellingen op één avond, bij wijze van introductie tot Passerelle, een gezelschap uit Kortrijk dat jonge choreografen de kans geeft hun ding eens te doen. En ze slagen daar wonderwel in. Een ideale introductie tot hedendaagse dans: twee verschillende voorstellingen voor de prijs van één. Twee kansen om hopelijk dubbel te genieten.
Voor mij was dit één van de ontdekkingen van vorig seizoen. Hoewel ze al 15 jaar bezig zijn, breekt Tristero onterecht maar moeilijk door. En dat is jammer. Want dit gezelschap verdient gezien te worden. Lovende kritieken in De Standaard en De Morgen bewijzen het ook. De voorstelling bestaat louter uit een stortvloed van stellingen. Er zit geen verhaal achter en we zien geen personages. En toch word je absoluut meegesleept in dit geslaagde experiment. Iemand van ons vond dit absoluut een topper. Ra ra ra, wie zou dat zijn?
Het is jaren geleden dat zoveel jong kleinkunsttalent Vlaanderen veroverde. Denk maar aan Yevgueni, Wannes Cappelle en zovele andere, die ondermeer door de kansen van Nekka aan het doorbreken zijn. Riet Muylaert van Jacko Bond en Mira Bertels zijn nieuw talent, afgestudeerd aan de kleinkunstafdeling van de Studio Herman Teirlynck. Absolute aanraders als nieuw talent!
Bij het beluisteren van een radio 1 programma, vorig seizoen, viel me plots een nummer op, genaamd ‘Bord du Nord’. Het bleek om een project te gaan, opgezet voor de Roma in Antwerpen met vrij jazzy muziek en dicht aanleunend bij het Franse chanson. Door het succes van dit project, dat trouwens ook toerde in Nederland, werd een herneming gepland in Vlaanderen. Dit samen met het gegeven dat Esmé Bos aangetrokken werd als speciale gastzangeres overtuigde me direct!
Het is niet van onze gewoonte om nog voorstellingen bij te plaatsen nadat de abonnementenverkoop al is gestart. Maar dit was een aanbod dat ik gewoonweg niet kon afslaan. Dimitri Leue zal als een ware Don Kyoto, op zijn fiets het Vlaamse land rond trekken in zijn strijd vóór de windmolens. Dimitri Leue kennende als een ontwapenend verteller belooft dit een pareltje te worden. Dat hij zijn eigen elektriciteit gaat opwekken tijdens de voorstelling maakt ons alleen maar nog nieuwsgieriger naar het resultaat.
Guy – muziek en humor
Esther – theater en dans
Trefwoorden: aire gitano, berlin, dimitri leue, eddy en de schellekens, flat earth society, jackobond, jazz, katinka polderman, les argonautes, martens, mira, mudar, olla vogala, passerelle, programmatie, saltamontes, stimmhorn, thierry titi robin, tristero
Volg de nieuwe berichten van deze blog via RSS of e-mail.
Op dit artikel kan niet (meer) gereageerd worden.
Cultuurcentrum De Schakel vzw
Schakelstraat 8
8790 Waregem
tel. 056 62 13 40
fax 056 62 13 50
reservatie@ccdeschakel.be
bank 001-3444344-47
