’t Arsenaal: Belga

Piet Ravelingien (12/06/2009)

Ik ben benieuwd hoe Michaël De Cock met dit gegeven zal omgaan, na al zijn geëngageerd werk in zowel theater als pers van de laatste jaren.

Jean-Claude Craeye (14/02/2010)

Het was een voorstelling die je vastpakte en je niet meer losliet vóór het einde van de voorstelling. Het multiculturele werd versterkt door de gedeeltes in het Frans en het Arabisch. Toch wel gek en confronterend hoe je een beetje in de war raakt op het ogenblik dat er overgeschakeld wordt naar een taal die je niet begrijpt…

Ann Bamelis (18/02/2010)

Het was mooi, ik vond het een beetje poetisch zelfs. Eerst de dromen, het uitbundige verlangen en dan de harde realiteit. En toch liet de voorstelling geen slecht gevoel na. De rol van de derde acteur (de zoon) had misschien een beetje meer uitgediept mogen zijn.

Piet Ravelingien (23/02/2010)

Dit was een voorstelling waar ik meer van had verwacht. Het gegeven (het zich niet echt kunnen integreren van migranten) is niet nieuw, en bovendien lag de speelstijl van (vooral) de vaderfiguur mij helemaal niet…..
Gelukkig maakte de vrouwenrol veel goed.

Neen, ik kan echt niet zeggen dat deze voorstelling lang zal blijven nazinderen…..

Willy Derudder (11/03/2010)

Gespreksavond Desselgem
Lovenswaardig initiatief om in het kader van “Gluren bij Culturen” de inleiding van dit toneelstuk te laten doorgaan in de moskee te Desselgem.
Het heterogene panel (politiekers, moslima’s, e.a.) en het publiek werden geconfronteerd met een aantal vooroordelen over samenleving in een multiculturele gemeenschap. De moderator peilde naar het beeld dat zowel de autochtone als de allochtone inwoners hebben van elkaar. Bij de allochtonen is de wil om te integreren dwz aanvaard te worden als inwoner van dit land, prominent aanwezig. De moeilijkheden die ze ondervinden om dit te bereiken werden soms pijnlijk duidelijk. Vele aanwezigen kennen geen andere maatschappij dan degene waarin ze hier leven en hebben het dan ook bijzonder moeilijk om, ondanks taalkennis en dezelfde leefgewoonten niet aanvaard te worden. Het werd duidelijk dat de moslima’s een gezond inzicht hebben in het functioneren van onze maatschappij en onze intermenselijke verhoudingen. De ontleding hoe zij tegen “onze” maatschappij aankeken was soms pijnlijk correct. Zij beheersten met duidelijke en vrij evenwichtige argumenten het panelgesprek, wat niet kon gezegd worden van de autochtone deelnemers. Het ultieme doel is en blijft: volwaardig deel uitmaken van onze maatschappij.

Het toneelstuk Belga
Het theaterstuk was een mooi vervolg van gluren bij culturen. Een prima vertolking over de verwachtingen, ontgoochelingen en teleurstellingen van de gastarbeider en zijn familie in de jaren ‘60. De vergelijkingen tussen het land van herkomst en de vreemde wereld waarin zij terecht komen, worden waarheidsgetrouw in het verhaal verweven. Het gevolg van de “spraakverwarring” werd duidelijk wanneer 3 talen (Berbers, Frans, Nederlands) door elkaar gebruikt worden.
De onredelijke beloften van onze beleidsmensen en werkgevers werden pijnlijk in beeld gebracht. Ze werden geen werkelijkheid. De hoop om met voldoende middelen terug te keren naar hun land van herkomst is onmogelijk. Een toekomst in het gastland is de enige optie. Het conflict tussen 2 culturen is geboren.
Jammer dat de vertalingen die op het scherm geprojecteerd werden, onvolledig waren of de tekst van de acteurs niet volgden.