Bob De Moor / Twijfel: Wees gul met uw organen

Klaas Decock (16/06/2009)

Ik ben heel benieuwd om Corneel in levenden lijve aan het werk te zien.

john coorevits (16/06/2009)

Wat trekt mij toch zo aan bij Bob De Moor sinds ik hem een hele tijd geleden voor het eerst solo live aan het werk zag in De Schakel ? Zijn blinkende deugniet-ogen, zijn weemoedige glimlach, zijn Gents accent misschien…?
Feit is dat ik sindsdien nog geen enkele van zijn causerieën heb gemist.
Ik ben er dan ook van overtuigd dat Cornelius Bracke – samen met “Uitlaat” altijd het eerst gelezene van mijn Humo – opnieuw dat warme lachgevoel in mij zal laten ontbranden.
Tegelijkertijd hoop ik via deze voorstelling definitief het zielige beeld van deze aimabele acteur in het kader van de wangedrocht-voorstelling van vorig jaar – waar hij als een hond in een kegelspel “moest” meespelen – te kunnen uitwissen …

Stijn (29/12/2009)

Ik was net zoals velen bijzonder nieuwsgierig naar de voorstelling van onze fraaie columnschrijver. Te Izegem hadden wij het voorrecht te kunnen kijken naar de try-out van onze welbekende Bob De Moor in het pas geopende cultuurcentrum De Leest. Gezien zijn schrijftalent waren er alvast enige verwachtingen onder het publiek. Helaas… Behalve een leuke intro en enkele uitsmijters die de indommelende toeschouwer nog net kan animeren vond ik de voorstelling niet meer dan een samenbundeling van “gouwe ouwe grappen” die maar met weinig overtuiging werden gebracht. Aan de reacties uit het publiek was alvast uit te maken dat velen met teleurstelling zullen terugkijken op de voorstelling van Cornelius Bracke.

john coorevits (28/02/2010)

Twee taalvirtuozen voor de prijs van een! Het frivole spelen met taal van Guido Van Meir werd hier opnieuw meesterlijk verwoord en gespeeld door Bob De Moor. De “Corneel” die hij hier neerzette was werkelijk subliem en boeide derhalve van begin tot einde. De continue monkellach – bij momenten schaterend – die hij mij bezorgde deed enorm veel deugd na zo’n lange, donkere, kille, deprimerende winterperiode. Ondanks het aangekondigde stormweer was de lente voor mij hier echt begonnen. Merci Bob!

bieke (01/03/2010)

“rustig genieten”, of hoe een kleine glimlach zo veel mooier kan zijn dan een schaterlach. Zo kan je Bob de Moor het beste beschrijven. Een wandeling door het leven van Cornelius Bracke, Met herkenbare, alledaagse anekdotes, gekruid met een een vleugje actualiteit en maatschappijkritiek.
Vooral de rust en de manier van vertellen maakte dit een meer dan geslaagde avond. Met een bijna uitverkochte zaal is het praktisch wat moeilijk te realiseren, maar Bob de Moor zou nog beter tot zijn recht komen aan een haardvuur met een glaasje rode wijn…

Willy Derudder (11/03/2010)

Dat Bob De Moor kon vertellen wisten we al een tijdje. Dat hij de bekrompen en wat enggeestige gemeenschap zo in zijn hemd kon zetten was mooi meegenomen. Een hele waslijst gerespecteerde burgers worden om hun niet zo rechtlijnige levenswandel uitgesloten om later als genieter van zijn organen, na zijn dood door het leven te gaan. De goegemeente wordt hier zeer herkenbaar in zijn hemd gezet. Toch blijft het vreemd vast te stellen dat dezelfde goegemeente ook hier, deze personen blijft aanduiden om ons maatschappelijk leven te organiseren en te leiden. Jammer dat een belangrijk positieve maatschappelijke boodschap, het bespreekbaar stellen en aanmoedigen van orgaandonatie, het moet afleggen tegen een weliswaar ludieke boodschap van uitsluiting. Het gaat er niet om wie GEEN orgaan krijgt maar wel dat IEDEREEN ontvanger kan zijn. Deze benadering zou zeker een meerwaarde geweest zijn om te beantwoorden aan het doel van deze voorstelling.

van wiemeersch (09/07/2010)

wij betaalden (met reservatie) 35eurootjes voor 2 tijdens de gensse fieste !! wat een verschil, hopelijk rekt Bob het wat langer voor ons geld en zitten we op ons gemak !!!
Succes