De Schedelgeboorten: Gelukkig

Kristien Missinne (09/02/2012)

Zaterdag a.s. zullen wij twee zetels bezetten van de uitverkochte zaal DE SCHEDELGEBOORTEN :
humor, van “niets “iets” kunnen maken en dat Mich en Raf van Kommil Foo er ook voor iets tussen zitten…precies daarom hebben we deze voorstelling eruit gepikt.

Stefanie vercoutere (09/02/2012)

Zijn er nog 2 kaartjes

Joost Van de Kerkhove (10/02/2012)

Stefanie,
je kan altijd contact opnemen met onze onthaal medewerkers (056 62 13 40) zij kunnen je onmiddellijk zeggen of er eventueel kaarten vrijgekomen zijn.

mvgr.
Joost

Koen Verbanck (12/02/2012)

Niettegenstaande ‘De schedelgeboorten’ bijna 20 kaarsjes mogen uitblazen, zijn ze al die tijd onopgemerkt in mijn dodehoek gebleven. Sedert gisteren weet ik nu ook waarom; deze soort humor is not my cup of tea : te braaf, te licht, te gemakkelijk, te vrijblijvend.
Dat de overwegend vijftig-plussers rondom mij zich kostelijk amuseerden, is me echter niet ontgaan; lekker billenkletsen : ‘het bord in de broek’, de ‘tetten’, de ‘stinkende adem’ en de ‘hand in het rode slipje’ … hohoho … zucht … voor elk wat wils, maar mag het aub toch iets meer zijn? In dit genre is er zeker veel beter terug te vinden.
De ideale schoonzoon bestaat : hij luistert naar de naam Wouter Van Lierde en houdt ergens het midden tussen Jacques Vermeire en Gène Bervoets … ik mag in deze context dan ook graag terugdenken aan dat ene nummer … “saai saai saai”.

Romain Bisschops (12/02/2012)

Duidelijk een collectief met een eigen publiek, met hier en daar amusante momenten.

Ik betrapte me er zelf op dat ik af en toe “De Nieuwe Snaar Light” aan het denken was. Een cabaretesque concert, maar iets te geforceerd en weinig spitsvondig bij momenten.

Het (Antwerpse) typetje in het begin was niet nodig (idee van de regisseurs?) en was – wat mij betreft – een aankondiging dat de voorstelling niet ging overlopen van fijnzinnige humor. De nummers hielden zichzelf wel overeind, maar het is niet zo dat ik ze op “repeat” zou zetten in de wagen. Er zaten smakelijke uitschieters tussen, maar ik zou valse beloftes afleggen mocht ik beweren dat ze me bij zullen blijven. Zo was het startschot (klusjesman Dedonder) wel degelijk in de roos, niet in het minst door de bizarre motoriek van zanger Wouter Van Lierde. Hij is zich bewust van zijn vreemde verschijning en speelt dat ook uit, wat volgens mij ook de meubels gered heeft tijdens het optreden, het flauwe typetje ten spijt. Ook het nummer over de man die 10 euro vindt in het warenhuis en de aanloop naar het nummer “Saai” hadden wel iets.

Eigenlijk vatten die laatste drie woorden mijn ervaring met de Schedelgeboorten best wel samen: het had wel iets. Maar het had wel iets meer mogen zijn qua uitwerking.

Kristien Missinne (13/02/2012)

De meningen zijn duidelijk verdeeld!
Wij hebben er in ieder geval wel van genoten: niet alles was van een even hoogstaand niveau (ja inderdaad o.a. dat rode slipje!)en een dvd zouden we evenmin kopen maar het geheel vonden we best leuk!!
Wouter Van Lierde heeft op een leuke manier de aandacht van het publiek getrokken. Hun “kostuums” zorgden voor dat “net iets anders” toen ze op het podium kwamen.
De verwijfde manieren waren er zo erg over dat ze op de lachspieren werkten.Wellicht heeft Romain Bisschops wel gelijk dat de verschijning van Wouter Van Lierde het geheel stutte.
Ze bedachten inderdaad liedjes en acts over bijna niets en das toch best creatief: én ze hebben staaltjes getoond van hun muzikale talenten.
.

Lieve Coucke (16/02/2012)

De start met het typetje was een beetje erover voor mij. Hoogstens een glimlach waard. Dat deze mannen iets kunnen, is zonder twijfel maar meer dan ‘amusant’ was er voor mij niet bij. De zanger Van Lierde trok met zijn eigenzinnig lichaam wel de aandacht en speelde dit voortdurend uit maar na één keer lachen, was het nieuwe er ook een beetje af. Dan maar naar de inhoud van teksten luisteren? OOk deze vond ik niet uitzonderlijk van niveau.
Ik bleef over het algemeen een beetje op mijn honger zitten. Misschien eventjes leuk op zaterdagnamiddag in Park Casier tijdens kleine steeple voor een kwartiertje vertier maar ik had wat meer verwacht voor mijn eerste voorstelling van de Schedelgeboorten.