N’Jawazz & Bart Defoort ‘Jazzhood’

Geert Maertens (11/06/2007)

Jazz heeft voor mij dezelfde aantrekkingskracht als een verre horizon. Achter de kim ligt een nieuwe, onbekende wereld. Je wil die wel verkennen, maar je weet niet goed waar te starten. Ik ben dan ook ontzettend blij met het gloednieuwe jazzluik in het muziekaanbod van De Schakel. Ik hoop zo deze wondere wereld beetje bij beetje te ontdekken. De programmamakers beloven een jazzbom om te starten? Ik neem ze op hun woord!

Xander Desmet (15/09/2007)

De eerste avond van dit nieuwe seizoen en al direct een schot in de roos. De guembri in de ‘marokkaanse’ jazz van het kwartet N’Jawazz kon me zeker en vast bekoren. Een ideale opwarmer, met af een toe een lachmoment, altijd een lekker gevoel bij jazz. Daarna het beste van het beste, Bart Defoort en zijn achterban. Een prachtige samenhang van alle muzikanten en hun solo’s waren voor mij het orgasme van de avond!

Sofie Damman (17/09/2007)

N’Jawazz bracht niet de jazz die wij gewoonlijk als dusdanig kennen, maar het was een interessante ervaring. En dan interessant zonder de negatieve blijklank die dergelijke beoordeling soms oproept.
Jazzhood was herkenbaarder (voor leken zoals wij), en gewoonweg schitterend. Jammer dat ze niet langer konden optreden !
De afwezigen hadden ongelijk, maar dankzij hen konden wij wel in de oranje zaal, die omgetoverd was tot een heel gezellig café. Heel plezante openingsavond !

Wim Dewaele (19/09/2007)

Bravo Schakel!
Pure hersengymnastiek!
Ik had weinig méér nodig of ik danste mee, zoals in den Archiduc in Brussel. Als dit er ook nog bijkan, dan kunnen we zonder blozen zeggen: Jonge mensen, vestig u in een stadje waar alles mogelijk is. Woarehem!

Geert Maertens (20/09/2007)

Het was best wel leuk om N’Jawazz te zien. Een groepje jonge muzikanten waar het enthousiasme vanaf straalt. Ook de vermenging van de verschillende invloeden, met Afrikaans tintje, ging er bij mij wel in. Daartegenover stond het optreden van Jazzhood. Vanaf het begin was het verschil wel duidelijk, hier was de ervaring aan het werk. Voor mij als jazzleek, was dit eerder het soort muziek dat ik deze avond verwachtte. Misschien gaat dit meer in de richting van de traditionele jazz, maar muzikaal was dit onbetwistbaar sterker dan de set van N’Jawazz.

Esther Maas (21/09/2007)

Als programmator was het even spannend vrijdag: zou het jazzaanbod aanslaan in Waregem? Dat ik een goedgevulde oranje zaal mocht verwelkomen was al een eerste opluchting, nu alleen nog hopen dat de twee groepen de verwachtingen zouden inlossen.
Heel bewust kozen we ervoor om twee totaal verschillende jazz-groepen ons seizoen te laten openen. Het contrast was dan ook groot tussen N’Jawazz en Bart Defoort. N’Jawazz was een mooie opener die aantoonde dat men met jazz veel kanten uit kan. Ze slaagden er behoorlijk in hun etnisch getinte jazzvibes op het publiek te doen overslaan en waren een fijne opwarmer (letterlijk én figuurlijk!) voor Bart Defoort en zijn kompanen. Jammer voor hen echter dat ze moesten spelen vóór Bart Defoort, Emanuele Cisi en Jazzhood. Want al na de eerste noten na de pauze was duidelijk dat ze weggeblazen zouden worden. Hoewel ik achteraf hoorde dat Jazzhood als gelegenheidsgroep samengesteld was uit muzikanten van over de hele wereld en nog maar 10 dagen samen gerepeteerd had, leek het wel alsof ze geboren waren om samen op podium te staan. De gensters vlogen van piano naar saxofoon, van drums naar contrabas en van podium naar publiek. Ik beloofde een jazzbom. Ik denk dat Bart Defoort hem zeker gelanceerd heeft. Ik kijk alvast uit naar de volgende twee concerten (21 november en 16 april).
Laten we hopen dat deze mooie aftrap de toon zet voor de rest van het seizoen.