za 21 maart 2009 - 20.00u
Eindelijk zijn Steven De bruyn en de zijnen te gast: een warme wereldreis met funk, soul, jazz, roots en pop in een heel eigen klankkleur.
Naar aanleiding van hun vijfjarig bestaan plannen The Rhythm Junks in 2009 voor het eerst een unieke theatertour voor zittend publiek. Neem plaats in hun ietwat schokkende, maar oh zo gezellige bus, die je van Moskou over Brussel tot in Kingston voert. Niet twijfelen, gewoon opstappen!
In tegenstelling tot hun bruisende festivalrepertoire, waarbij vooral op de benen wordt gemikt, richten The Rhythm Junks zich ditmaal regelrecht op het hart. Uitgebeende versies van hun sterkste songs en Ennio Morricone die af en toe de tickets controleert. Een warme wereldreis met verrassende tussenstops en een soundtrack om bij weg te dromen.
De groep oogstte tot nog toe niets dan lovende commentaren op hun albums Virus B-23 (2004) en Pop Off (2007). Afgelopen najaar toerde de band in China met als absolute hoogtepunt het JZ International Festival in Shanghai.
Bovenaan op de bus – onder het blauwe plastieken zeil – een batterij nieuwe instrumenten zoals bassaxofoon, basklarinet, cello, melodica, alttuba, electrische kalimba en… gitaar! Na 5 jaar koppig hun ding te doen zonder gitarist, zijn ze nu toch gezwicht voor de charmes van Geoffrey Burton (een van de strafste gitaristen van de Lage Landen en producer van “Pop Off”).
Steven De bruyn: harmonica, omnichord, autoharp, sansula en zang
Tony Gyselinck: drums, percussie, xylofoon
Jasper Hautekiet: elektrische en contrabas, cello en zang
Walter Baeken: bariton-, tenor-, sopraansax, basklarinet en zang
Peter Verdonck: bas-, altsax en zang
Marie-Anne Standaert: trompet, bugel en zang
special guest Geoffrey Burton: gitaar
Nieuwtjes
Desmet Xander (07/06/2008)
Nadat Steven De Bruyn en co hun debuut plaat “Join the Bus” uitbrachten heb ik hen al een keer of 2 aan het werk gezien, en het is echt wel een bom. Na de trekkerswand zal nu ook het dak van de schakel het moeten begeven!
Michiel Destoop (11/06/2008)
Mijn favoriet voor dit seizoen. Ik zag ze onlangs in Gent en was helemaal wild (en aan het meedansen). Voor dit concert zou het wat intiemer zijn. Ik ben benieuwd!
Bert Oosthuyse (13/06/2008)
‘Join the bus’ is een swingend nummer dat zalig kan blijven hangen in het hoofd. Van the rhythm junks had ik nog niet gehoord. Als je die Steven De Bruyn bezig ziet op zijn mondharmonica, dan denk ik dat de verkoop van die mondharmonica’s stijgt na elk optreden. Ik zie er naar uit om deze groep beter te leren kennen!
stefaan Bracke (29/08/2008)
Heb géén idee van wat ik mag verwachten.
Misschien beter om ‘niks of weinig’ verwachtingen te hebben – kan dan alleen maar positiever worden.
Als het echt zo super is, zal ik het na de voorstelling zeker beamen.
Ik ben super benieuwd
ingrid (22/03/2009)
waw, machtig goed, vooral het 1e deel! ik durf zeggen:beste optreden van dit seizoen!
Michiel Destoop (22/03/2009)
Ze hebben mij zeker niet ontgoocheld, want dat is altijd gevaarlijk als je er met grote verwachtingen naartoe gaat. Het is immer een plezier om muzikanten te zien die er helemaal voor gaan. (En ik kan er niet aan doen, maar bij het zien van de – overigens geweldige – drummer Tony Gyselinck moet ik altijd aan Frank van Thuis denken…)
Bert Oosthuyse (22/03/2009)
Dit optreden kon me niet bekoren.
Ik vond het geluidsvolume irritant hoog.
Als er dan een instrument de solo nam, was het aftellen tot het geluid over was. Er was weinig muzikaliteit, het was gewoon ieder voor zich, luid, luider, luidst. Volgens mij zit er veel meer in met zo’n bezetting.
Een pluim voor de drummer, sommige ritmes waren virtuoos en echt aanstekelijk.
Voor de zang hoef je niet naar de Rythm junks.
En dan de gitarist, man, man. Ik denk dat het geheel toch beter zou klinken zonder gitaar. Wat voor kiespijn moet een man lijden om zoveel schakeringen in lawaai uit dat machine te krijgen. Ik wist niet eens dat het kon. Ik moest steevast aan de 100 gram salami man denken bij slagerij Vangenechten.
Er wordt veel gebruik gemaakt van electronische vervorming van instrumenten (en vooral gitaar). Niet echt mijn ding, maar smaken verschillen.
Misschien ook even vermelden dat er mensen halverwege van de bus gestapt zijn. Misschien had ik dat beter ook gedaan; het landschap was meer van hetzelfde na de eerste halte…
Tot zover het minst goede optreden uit mijn selectie.
Geert Maertens (23/03/2009)
Het spijt me voor de fans van de groep, maar ik moet Bert volledig bijtreden.
Dat het volume te hard stond is waar. Maar ik vond het vele keren erger dat meerdere nummers gedragen werden door een opname op tape! (Of was er toch nog ergens een 8e verborgen muzikant?) En dat terwijl er zomaar eventjes zeven muzikanten (sic) op het podium staan. Nu ja, eigenlijk lieten die niet veel meer horen dan wat muzikale clichés. Not my cup of tea!
Wat de gitarist betreft, dat is een verhaal apart. Is dit werkelijk een van de strafste gitaristen van de Lage Landen? Arm Vlaanderen en Nederland… Alhoewel, er is nog hoop. Ik ken nog wel wat andere gitaristen. Naar mijn gevoel werden tijden het concert de instellingen van de elektronica vaker versteld dan het aantal noten dat per minuut op de gitaar gespeeld werd. Wat heeft die man toch tegen een eerlijk gitaargeluid? Of, wat probeerde hij te verbergen?
Jammer, maar het seizoen eindigt voor mij dit jaar met een dieptepunt.
Kristel Brys (01/04/2009)
Ik sluit me aan bij de vorige commentaren. We mogen toch de 3 blaasinstrumenten niet vergeten, zij waren WEL goed en de drummer was ook goed !
PS een contrabas is geen cello
Cultuurcentrum De Schakel vzw
Schakelstraat 8
8790 Waregem
tel. 056 62 13 40
fax 056 62 13 50
reservatie@ccdeschakel.be
bank 001-3444344-47