Theater Antigone: Gezongen Zeer

bieke (15/06/2009)

Na het fantastische “the bult and the beautiful” van vorig seizoen zou het gek zijn om theater antigone niet opnieuw op het abonnement te nemen.
Wat me in de omschrijving van deze voorstelling vooral aanspreekt is enerzijds het muzikaal aspect en anderzijds het psychotische van de hoofrolspeler. Vooral dat laatste moet in de handen van Antigone een gegeven zijn waar we veel van kunnen verwachten.
Mij lijkt het een voorstelling in verschillende lagen. Een humoristische boventoon, drijvend op een diepere veel tragischer laag. Hopelijk kunnen ze het niveau van vorig jaar koppelen aan dit veel specialer onderwerp.

john coorevits (16/06/2009)

Een gerenommeerd theatergezelschap met een cast om inderdaad “u tegen te zeggen”: lang werd er niet getwijfeld om hiervan te genieten in onze vertrouwde schakelzitjes.
Een tragikomische benadering van het fenomeen grootheidswaanzin: zou het toeval kunnen zijn dat dit me nu juist aanspreekt in tijden van verkiezingen en crisis…?
Zingen en lachen om het “zeer” te lijf te gaan: beproefde recepten die na deze voorstelling hopelijk voor nog meer mensen duidelijk geworden zijn…

Ann Bamelis (20/09/2009)

Goeie voorstelling, ook visueel sterk gebracht, met de traliebol waarin de zoon gevangen zit. Het spel van de ouders was sterk, wel verwacht van die acteurs, maar ze moeten er toch maar elke keer weer staan. En het bijtjesmeisje mocht er ook zijn. Het onderwerp was tragisch en toch was het best een grappige voorstelling. Zo is toneel leuk, de muziek erbij bracht ook afwisseling.

john coorevits (21/09/2009)

Na afloop nog even de mening gecheckt van de vrienden aan de toog (het nuttige aan het aangename paren wordt dit ook wel genoemd…) en allen waren het met mij eens dat we hier een sterk staaltje van acteer- en regieprestaties hadden beleefd. Bij de acteurs waren de gevestigde waarden uiteraard weer subliem maar evenzeer hebben we genoten van de onbevangen “jonge garde”. Inhoudelijk werden we als toeschouwer aangegrepen door de tragikomische wijze waarop we een kijkje konden nemen in de mistige wereld van een psychiatrisch patiënt. De manier waarop hij het zeer van zijn “abnormale” zoektocht naar liefde (dus niet de grootheidswaanzin zoals aangekondigd in de brochure!) uitzong en de moeilijke, onbeholpen manier waarop de ouders hiermee probeerden om te gaan verschaften ons een geloofwaardig beeld van hoe zo’n stoornissen door patiënt en omgeving eventueel zouden kunnen beleefd worden (bemerk de voorwaardelijke wijs want psychologie en psychiatrie zijn nog lang geen exacte wetenschappen!…). Twee schitterende toneelvoorstellingen op een week tijd: wat een start van het Schakel-seizoen!

Sofie Damman (26/09/2009)

Ik treed jullie volledig bij, zo’n fantastische seizoensstart !

francine (05/10/2009)

Ik heb gisteren in het CC “de Stroming” in Sleidinge genoten van “Gezongen zeer”.
Proficiat aan alle acteurs : jullie waren waanzinnig goed!!
Lachen, huilen en vooral de woede was tragiek van de bovenste plank! Bedankt voor jullie schitterende prestatie !