In 2009 publiceerde Tom Lanoye de alom geprezen en ontroerende roman Sprakeloos. Hierin vertelt hij over zijn moeder, de slagersvrouw en tevens amateuractrice die na een beroerte door de taalstoornis afasie werd getroffen.
Sprakeloos op de planken bewaart de centrale lijn van het boek. Na een beroerte raakt een schrijversmoeder haar spraakvermogen kwijt en takelt onherroepelijk
af, steeds minder in staat om te communiceren met wie haar lief is. Tegelijk maakt haar zoon de schrijver een meervoudige balans op. Tom Lanoye ontpopt zich met deze virtuoze woordenstroom tot een groot acteur met lovende recensies en staande ovaties tot gevolg.
Laten we even De Standaard citeren: ‘hoe een boek nog beter wordt’, daar worden we zowaar sprakeloos van.
m.m.v. UIT in Regio Kortrijk
www.lanoye.be
david goeminne (17/10/2012)
2 tickets te koop voor Tom Lanoye – vrijdag 19/10
tel : 0498 21 7766
Koen Verbanck (20/10/2012)
Het boek ‘Sprakeloos’ had ik met opzet NIET gelezen, doch de vele lovende recensies zorgden voor hoge verwachtingen. Deze werden volledig ingelost; rijke, doorleefde, meeslepende teksten … kippenvelmoment voor mij was de nostalgische zwart-wit-fotomontage op de snijdende tonen van ‘This better earth’/Dinah Washington.
Zijn fulminatie tegen het ‘less-is-more’-principe werd naar mijn smaak zeer gepast vorm gegeven door de strakke aankleding van het podium en de gekozen regie. Tommeke Tommeke Tommeke … goed gedaan !!
Louise du Gardein (31/10/2012)
Deze voorstelling maakte me ‘sprakeloos’. Ik heb nog vaak over het onderwerp na gedacht. Ik kan alleen maar besluiten dat Tom Lanoye voor mij een fantastische schrijver is en dat ik een fout beeld had van een literatuur voorstelling. Deze ga ik vanaf nu vaker kiezen als uitstap.
Louise Maddens (12/11/2012)
Bang was ik, om ontgoocheld te worden. Het is altijd gevaarlijk om eerst een boek te lezen voordat je de uitvoering ervan gaat bekijken. Het kan de magie, je fantasie verbreken.
Maar dit is niet gebeurd. Integendeel, Lanoyes scènes kregen nog meer inhoud doordat ik nu écht kon horen hoe zijn moeder smeekte om te gaan. Hoe die woorden in zijn geheugen staan gesneden, gekapt.
Tom Lanoye veinsde zijn verdriet niet toen hij aan die finale scène kwam. Zijn pijn was echt. Hij blijft trouw aan zijn eigen bezwering: de leegte vullen met woorden.
Op het eind van de voorstelling ken je zijn moeder door en door, en ben je net als haar, even stil.
Cultuurcentrum De Schakel vzw
Schakelstraat 8
8790 Waregem
tel. 056 62 13 40
fax 056 62 13 50
reservatie@ccdeschakel.be
bank 001-3444344-47
