La Grazia

Een president op het kantelpunt van zijn macht, gevangen tussen plicht en geweten. La Grazia is een ingetogen, elegante blik op afscheid nemen, twijfelen en de stille impact van één laatste beslissing.

Mariano De Santis nadert het einde van zijn laatste ambtstermijn als president van Italië. Geliefd om zijn waardigheid, maar ook bekritiseerd om zijn voorzichtigheid, schuift hij een cruciaal dossier steeds verder voor zich uit: de goedkeuring van een euthanasiewet in een diep katholiek land. Liefst laat hij die beladen keuze over aan zijn opvolger. Toch laat de tijd zich niet wegwuiven. Terwijl het einde van zijn presidentschap nadert, begint De Santis zich af te vragen wat hij werkelijk nalaat, als staatsman én als mens.

In de statige zalen van het presidentieel paleis leidt hij een eenzaam bestaan. Hij rouwt om zijn overleden vrouw, wordt achtervolgd door herinneringen en zoekt voorzichtig toenadering tot zijn kinderen, onder wie een dochter die als juriste een uitgesproken stem heeft in het euthanasiedebat. Wat begint als politieke besluiteloosheid, groeit uit tot een intiem portret van een man die beseft dat hij nog één krachtig instrument bezit: het verlenen van gratie.

Paolo Sorrentino kiest voor een beheerste, sobere aanpak die de innerlijke strijd van zijn hoofdpersonage alle ruimte geeft. De film baadt in melancholie zonder ooit sentimenteel te worden. Humor sluipt binnen via scherpe dialogen en lichte ironie, terwijl de Italiaanse locaties en zorgvuldig gecomponeerde beelden een sfeer van verstilde grandeur oproepen. Macht wordt hier niet getoond als bravoure, maar als gewicht.